Van 12 t/m 15 augustus werd de Tour of Kosova verreden. Alcmariaan Rick Lof uit Monnickendam kwam hier aan de start.
Hij studeert Europese studies aan de UvA, deze regio heeft zijn bijzondere interesse. Hij was bij deze wedstrijd in staat zijn studie en hobby te combineren.
Hieronder zijn verslag
Na een lange maar mooie reis kwam ik woensdag 11 augustus in de voormiddag aan in de hoofdstad Pristina.
Veel informatie had ik niet over de deze ronde. Het zouden vier etappes zijn en de start- en aankomstplaatsen waren mij bekend. Op een poster van de ronde kon ik de kaart met afstanden aflezen. Elke etappe zou zo`n 120 km. bedragen.
De eerste etappe ging van de hoofdstad Pristina richting de bergen in het westen. Een lange neutralisatie leidde ons de hoofdstad uit en na 15km. neutralisatie begon de koers en begon elke balkanrenner als een gek te demareren (sprinten). Ik schrok me dood, maar kwam er al snel achter dat ik als Hollander over veel meer snelheid beschik. Om de boel kalm te houden ben ik op eigen initiatief op kop gaan rijden. Na 30km. naderden we de eerste heuvelzone. Hier hanteerde de balkanrenners dezelfde tactiek. Sprinten tot je stilvalt. Hier had ik wat moeite mee op de eerste heuvels. Maar ik wist de heuvelzone met klimmetjes van ongeveer 1 tot 2km lang in de eerste groep te overleven. Na deze zone ontsnapte een ploegmaat en die was meteen weg. Na het kopwerk weer te hebben overgenomen en het tempo te laten dalen kon deze ploegmaat de etappe met 1.30 voorsprong winnen en was de gele trui in ons bezit.
Ik was erg tevreden met mijn eerste optreden in Kosovo. In snikhete omstandigheden had ik toch zo`n 40km. op kop gereden. Opvallend was dat de etappe niet langer was dan 100km. Mij maakte het niet zoveel uit, maar het maakte wel duidelijk dat de organisatie geen routeboek bijhield en maar een schatting maakte van de lengte van de etappe.
De tweede etappe was lastig en ook hier klopte de afstand niet. De finish lag 10km. voor de bekende finish. Ik verloor weer geen tijd. Maar had veel energie verspeeld in het knechten. Mooi werk.
Derde etappe was een bergetappe. Eerst een klim van 25 km. gevolgd door een afdaling, dal en tot slot een klim van 10km.
Die ochtend voelden de benen slecht en ik had moeite om de benen rond te krijgen. Wat snel moest ik lossen, maar in eigen tempo wist ik de schade te beperken. De laatste klim ben ik vervolgens snoeihard opgereden aangezien ik gasten uit het wiel reed en op 4 minuten achterstand binnenkwamen.
De vierde etappe was uiteindelijk een martelgang. De temperaturen bleven maar stijgen. Op de flanken was het soms wel 50 graden. Desondanks heb ik de finish op een respectabele positie weten te bereiken en door al het kopwerk van de eerste en tweede etappe was ik zeer tevreden met mijn optreden in Kosovo. We wonnen uiteindelijk het geel.
De organisatie had de koers super onder controle en bewees dat Kosovo een zeer mooi land is. Zelfs om te koersen. Hotels waren ok tot goed en het eten was perfect.
Enige minpuntje: Polar gestolen. Alles is van mijn fiets geknipt. Maar goed, in Holland wordt ook gestolen.
Ik heb erg genoten van deze koers en ben zeer tevreden met mijn optreden in deze zware omstandigheden.
Peloton was ook niet zo groot. Er stonden slechts 7 ploegen aan de start met een totaal van zo`n 42 renners werd er dus gekoerst.
Ik zat dus nooit te ver van achter. Maar het niveau van de renners van hoger dan verwacht. Hier reed de top van de Balkan. Al dan niet zonder doping. Maar ok, dat laat mij koud.
Actuele commentaren